متولدین ۱۷ اوت سینما ، تئاتر و موسیقی؛ رابرت دِ نیرو

به گزارش ردکارپت فیلم: رابرت دِ نیرو (به انگلیسی: Robert De Niro) ‏(زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۴۳) هنرپیشه، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی است. از اولین فیلم‌های خوب وی می‌توان به فیلم خیابان‌های پایین شهر اشاره نمود.

بعد از عدم دریافت نقش سانتینو کورلئونه (سانی) در فیلم پدرخوانده، نقش ویتو کورلئونه در قسمت دوم همین فیلم به وی داده شد. وی برنده جایزه اسکار بهترین نقش مکمل مرد به خاطر بازی در این فیلم شد.

همکاری وی با مارتین اسکورسیزی، کارگردان مشهور آمریکایی، از فیلم خیابان‌های پایین شهر شروع شد و بعد از آن این دو چندین فیلم دیگر را نیز با کمک یکدیگر ساختند که از آن جمله می‌توان به فیلم گاو خشمگین اشاره نمود، نقشی که رابرت بخاطر بازی در آن موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر شد. از دیگر فیلم‌های این دو فیلم‌هایی همچون راننده تاکسی و تنگه وحشت است که بخاطر بازی در هردوی آن‌ها وی نامزد دریافت جایزه اسکار شد. فیلم شکارچی گوزن نیز وی را نامزد دریافت جایزه اسکار نمود. کارگردان این فیلم، مایکل چیمینو بود.

رابرت دِنیرو همچنین نامزدی دریافت چهار جایزه گلدن گلوب را بخاطر بازی در فیلم‌های نیویورک، نیویورک (۱۹۷۷)، فرار نیمه‌شب (۱۹۸۸)، تحلیلش کنید (۱۹۹۹) و ملاقات با والدین (۲۰۰۰) شد. در سمت کارگردانی نیز اثری همچون چوپان خوب از وی وجود دارد.

رابرت دِنیرو به عنوان یکی از بزرگ‌ترین و استثنایی‌ترین بازیگران تاریخ سینما شناخته می‌شود. وی تاکنون در بیش از نود فیلم در طول دوران فعالیتش ظاهر شده‌است. وی در ماه مه سال ۲۰۱۵ به عنوان بزرگترین بازیگر تاریخ سینما از لحاظ تعداد نقش‌های کلیدی ایفا شده برگزیده شد

نام اصلیرابرت ماریو دِنیرو جونیور
تولد۱۷ اوت ۱۹۴۳ ‏(۷۷ سال)
شهر نیویورک، ایالت نیویورک، آمریکا
والدینرابرت دنیرو (نقاش)
ملیتآمریکایی
پیشههنرپیشه، تهیه‌کننده، کارگردان
سال‌های فعالیت۱۹۶۳–اکنون
همسر(ها)داین ابوت (ا. ۱۹۷۶–ج. ۱۹۸۸)
گریس هایتاور (ا. ۱۹۹۷–۲۰۱۸)
فرزنداندرنا د نیرو، رافائل دِنیرو

کودکی

رابرت دِنیرو در هفدهم اوت سال ۱۹۴۳ در نیویورک به دنیا آمد. مادرش شاعر و پدرش در عرصه هنری هیجان‌نمایی انتزاعی فعال بود پدرش از تبار ایتالیایی-ایرلندی بوده و مادرش از نسل آلمانی، ایرلندی، انگلیسی، فرانسوی، هلندی. پدربزرگ و مادربزرگ وی از جمله مهاجران ایتالیایی به آمریکا بودند.

پدر و مادر رابرت که با همدیگر در یک کلاس هنری آشنا شده بودند، زمانی که فرزندشان سه ساله بود از یکدیگر طلاق گرفتند. رابرت توسط مادرش و در محله «ایتالیای کوچک» در منهتن نیویورک بزرگ شد. محل زندگی پدرش نیز فاصله کمی با آن‌ها داشت از این رو بود که رابرت بیشتر اوقات خود را نزد پدرش می‌گذراند.
زندگی زناشویی و فرزندان

رابرت دنیرو در سال ۱۹۷۶ با داین ابوت ازدواج کرد. آن‌ها یک پسر به نام رافائل دارند. دنیرو از رابطه‌ی قبلی خود درنا د نیرو را نیز به عنوان فرزند سرپرستی می‌کرد. آن‌ها در سال ۱۹۸۸ از یکدیگر جدا شدند. دنیرو دو فرزند دوقلو به نام‌های آرون کندریک و جولیان هنری دنیرو دارد که آن‌ها حاصل لقاح مصنوعی و به طریق رحم اجاره‌ای که توسط توکی اسمیت در سال ۱۹۹۵ صورت گرفت، هستند.

دنیرو در سال ۱۹۹۷ با گریس هایتاور ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۸ فرزند آن‌ها به نام الیوت به دنیا آمد. آن‌ها در سال ۱۹۹۹ با یکدیگر به اختلافاتی رسیدند و رابرت دنیرو درخواست طلاق داشت اما این اتفاق در نهایت نیفتاد و در سال ۲۰۰۴ از نو پیمان ازدواج بستند اما در نهایت در سال ۲۰۱۸ از هم جدا شدند. در سال ۲۰۱۱ نیز فرزندی به نام هلن گریس از طریق رحم اجاره‌ای به دنیا آمد.

دنیرو علاوه بر ۶ فرزندش دارای ۴ نوه است که یکی از آن‌ها از دخترش، درنا و ۳ تای دیگر از پسرش، رافائل هستند.

دنیرو در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد پسرش الیوت مبتلا به اوتیسم است و علاقه‌ی خود به درمان و شناخت این بیماری را اعلام کرد.

در سال ۲۰۰۳ گزاش شد که دنیرو مشکل سرطان پروستات دارد و در مرکز سرطان مموریال اسلون–کترینگ تحت عمل جراحی قرار گرفت.

فعالیت هنری
بازیگری

رابرت دنیرو ده ساله بود که کارش را با تئاتر آغاز کرد و در نمایشنامه «جادوگر شهر اُز» هنرنمایی کرد و بعدها به کلاس بازیگری لی استراسبرگ رفت و بازیگری را نزد او آموخت و بدین ترتیب بود که به بازیگری متد تبدیل شد، سبکی که مارلون براندو و جیمز دین آغازگران آن بودند و با رابرت دِ نیرو ،آل پاچینو، جک نیکلسون و داستین هافمن به اوج قدرت خود رسید.

باید گفت که او بازیگری درونگراست و بازی‌های تأثیرگذار او منبع الهام بسیاری از بازیگران معاصر نظیر دانیل دی-لوئیس و شان پن بوده‌است تا جایی که دانیل دی-لوئیس را دنیروی انگلیس می‌خوانند و او نیز دنیرو را قهرمان خود در آغاز راه بازیگری دانسته‌است. دنیرو در سال ۱۹۶۸ اولین فیلم خود را با عنوان تبریکات اثر برایان دی پالما کارگردان جوان آن سال‌های سینما بازی کرد، پس از آن نیز در چند فیلم از همین فیلمساز با عناوین جشن عروسی و سلام مامان! ایفای نقش کرد.

او در سال ۱۹۷۲ به عنوان یکی از کاندیدهای ایفای نقش در فیلم پدرخوانده مطرح شد ولی نقشی به وی نرسید و مجبور شد در فیلم دار و دسته‌ای که نمی‌توانست شلیک کند بازی کند. در سال ۱۹۷۳ در فیلم طبل را آهسته بزن که اولین فیلم حرفه‌ای او محسوب می‌شود، در نقش یک بازیکن بیسبال که با بیماری مرگباری دست و پنجه نرم می‌کند خوش درخشید و در همان سال مارتین اسکورسیزی از او دعوت کرد تا در فیلم خیابان‌های پایین شهر نقش یک جوان خوشگذران خیابانی به نام جانی بوی را بازی کند، موفقیت آن فیلم هم چشمگیر بود و آغازی شد برای کارهای درخشان دنیرو و مارتین اسکورسیزی.

دِ نیرو خیلی زود با تیم مارتین اسکورسیزی و فرانسیس فورد کوپولا آشنا شد. این کارگردانان که همچون رابرت د نیرو اصل و ریشه‌ای ایتالیایی داشتند تصمیم بر ایجاد موجی از فیلم‌های انتقادی از سیستم سرمایه‌داری و جو بی‌خیالی حاکم بر آمریکا گرفتند. علمدار این موج کوپولا بود. اما مارتین اسکورسیزی و رابرت د نیرو تیم هماهنگی از آب درآمدند. فیلم‌های زیادی نیز تهیه و چند فیلم نیز کارگردانی کرده‌است مانند داستانی از برانکس که فیلم بسیار زیبایی از آب درآمد.

مارلون براندو در مورد او گفته‌است:

به گمان من حتی خود دِ نیرو هم نمی‌داند که تا چه حد مهارت دارد.

او در سال ۲۰۰۸ جایزه دوربین طلایی را به خاطر یک عمر حضور جاودان در عرصه سینما تحت عنوان شاهکار جهانی در برلین از دستان مارتین اسکورسیزی دریافت کرد. باید گفت که مارلون براندو و دِ نیرو دو نفری بودند که به خاطر بازی درخشانشان در نقش دون ویتو کورلئونه موفق به دریافت جایزه اسکار گشتند که از دیدگاه بسیاری از منتقدان ماندگارترین نقش تاریخ سینماست بسیاری از منتقدان او را تواناترین بازیگر تاریخ سینما می‌دانند و این هیچ اغراق و بزرگنمایی نیست زیرا دنیرو در بسیاری از ژانرهای سینمایی نقش آفرینی کرده‌است برای مثال می‌توان در سینمای وحشت آثاری همچون فرانکشتاین و موهبت الهی را نام برد و در سینمای کمدی هم شاهکاری همچون سلطان کمدی را که در آن مقابل غول دنیای کمدی آن عصر یعنی جری لوئیس نقش آفرینی می‌کند را نام برد و آثار دیگری همچون ملاقات با والدین و ملاقات با فاکرها و در ژانر ورزشی هم وی در اثر جاودان مارتین اسکورسیزی یعنی گاو خشمگین نقش آفرینی کرده‌است که از دیدگاه بسیاری از صاحب نظران سینمایی بهترین اثر ورزشی سینماست و همچنین از دیدگاه بنیاد فیلم آمریکا پس از همشهری کین، پدرخوانده و کازابلانکا بهترین فیلم تاریخ سینما است. اما در سبک گانگستری هم دِ نیرو شاهکاری دیگر همچون رفقای خوب اثر اسکورسیزی و تسخیرناپذیران اثر بیاد ماندنی برایان دی پالما را داراست.

رابرت دنیرو در سال ۲۰۱۲ با ایفای نقش پدر بردلی کوپر در فیلم دفترچه امیدبخش توانست پس از گذشت ۳۸ سال از فیلم پدرخوانده: قسمت دوم دوباره نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شود. او توانست جایزه فیلم هالیوود و انجمن منتقدان دیترویت را نیز برای همین نقش کسب کند.
بزرگترین بازیگر همه دوران تاریخ سینما

بر اساس تحلیلی که در ماه مه سال ۲۰۱۵، بر مبنای شمار نقش‌های کلیدی یک بازیگر تهیه شد (نه بر مبنای جوایز سینمایی)، دنیرو به عنوان بزرگترین بازیگر همه دوران تاریخ سینما برگزیده شد. دنیرو هشت نقش اصلیِ ماندگار را ایفا کرده‌است، «پدر خوانده»، «روزی روزگاری در آمریکا»، «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین»، «مخمصه»، «کازینو» ، «شکارچی گوزن» و «مرد ایرلندی» هشت نقشِ ماندگار اوست.

او از میان ۲۰۰ فیلمی که مورد توجه قرار گرفته، هفت نقش ماندگار را تصویر کرده که از هر بازیگر دیگری بیشتر است. چارلی چاپلین، کلینت ایستوود و لئوناردو دی‌کاپریو هر یک با پنج نقش ماندگار و مورگان فریمن و تام هنکس با چهار نقش ماندگار در این فهرست ۲۰۰ فیلمی حضور دارند.

مروری بر چند فیلم

مهم‌ترین فیلم‌های رابرت د نیرو را مارتین اسکورسیزی کارگردانی کرده‌است و شاید بتوان بازی د نیرو در نقش «تراویس بیکل» را الگویی برای کل بازیگری وی در نظر گرفت. عنوان این فیلم راننده تاکسی بود و دِ نیرو در نقش یک سرباز از جنگ برگشته که بعلت بیداری ذهنی و دیدن زندگی کثیف مردم قادر به خوابیدن نیست در مؤسسه تاکسی‌رانی مشغول بکار می‌شود و شعار همیشگی اون اینه که: یه بارون حسابی لازمه تا پیاده‌روهای این شهرو تمیز کنه.

اون با دردمندی حاضر به مسافرکشی شبانه در محله «هارلم» نیویورک می‌شود. تراویس پس از اندکی متوجه فجایعی که در خیابان‌ها و در بطن مردم در جریان است می‌شود و با وجود حالت انفعالی که دارد تصمیم به برطرف کردن این مشکلات می‌نماید. روش‌های او خشونت بار است و نهایتاً تنها قادر به بازگردانیدن جودی فاستر (که در سن ۱۳ سالگی نقش یک فاحشه را بازی می‌کرد) به خانه می‌گردد.

حس انزوای تراویس تا مدت‌های مدیدی بر بازی دِ نیرو سنگینی می‌کرد. البته دِ نیرو بازیگری چیره‌دست است و با ایفای نقش‌های متفاوتی پس از این فیلم سعی در دور شدن از کارکتر تراویس داشت.

فیلم‌های خوب دِ نیرو بسیارند، او حضور ماندگاری در حماسه ۱۹۰۰ اثر برناردو برتولوچی دارد، شکارچی گوزن یک فیلم انتقادی محشر از جنگ ویتنام بود، در این فیلم رابرت دنیرو در نقش کارگر کارخانه فولاد است که به جنگ ویتنام می‌رود در آنجا دوستان خود را از دست می‌دهد، فیلم فجایع جنگ و پس از آن را به شدت تکان دهنده نمایش می‌دهد، سکانس بیاد ماندنی رولت روسی همچنان یکی از جنجالی‌ترین سکانس‌ها در تاریخ سینمای جهان است.

او برای بازی در نقش جیک لاموتا (بوکسور موفق آمریکایی در دهه ۱۹۴۰ و اواسط ۱۹۵۰) در فیلم گاو خشمگین برنده اسکار بازیگری گردید. او برای ایفای نقش جیک لاموتا نزدیک به ۳۳ کیلوگرم وزن خود را افزایش داد و ضرب‌المثل بازیگری گردید، رکورد افزایش وزن او بعدها در سال ۱۹۸۷ توسط بازیگر فیلم غلاف تمام فلزی شکسته شد.

در سلطان کمدی او با ایفای نقش روپرت پاپکین عاشقِ شهرت و روان پریش به زیبایی در کنار غول سینمای کمدی جری لوئیس قد علم کرد، روزی روزگاری در آمریکا شاهکار سرجو لئونه یک اودیسه بود، که بخاطر اکران نامناسب در آمریکا و کوتاه کردن زمان فیلم به ۱۳۷ دقیقه با استقبال خوبی از جانب مردم و منتقدین روبرو نشد ولی اکنون در اکثر لیست‌های فیلم‌های برتر تاریخ سینما خودنمایی می‌کند.

بیداری‌ها فیلمی در مورد یک بیمار فلج ذهنی بود که دِ نیرو نقش او را به خوبی ایفا کرد. تنگه وحشت یک فیلم تکان دهنده در مورد وحشت از انتقام بود. دِ نیرو برای این فیلم دندان‌های خود را با ارتودنسی به هم ریخت و تنش را با جوهر گیاهی (که بعدها جذب بدن می‌شد) کلاً خال‌کوبی کرد تا نقش یک جنایت کار جنسی را بازی کند.

در فیلم کازینو به کارگردانی مارتین اسکورسیزی، او با ایفای نقش سم راتستین کازینو دار بزرگ لاس وگاس توانست یکی از آخرین هنرنمایی‌های درخشان خود را در دهه ۹۰ به منصه ظهور گذارد، در همان سال و ایفای نقش نیل مک کالی در فیلم مخمصه و سکانس بیاد ماندنی دو پدرخوانده که به گفتگوی شنیدنی او و آل پاچینو – ایفاگران نقش‌های ویتو کورلئونه و مایکل کورلئونه در حماسه مافیایی پدرخوانده: قسمت دوم اثر سترگ فرانسیس فورد کوپولا کبیر – می‌انجامد برگ زرین دیگری در کارنامه بلندبالای این غول سینمای جهان است.

هر چند دنیرو در سال ۲۰۰۳ به بیماری سرطان پروستات مبتلا شد ولی توانست بر آن غلبه کند. در فهرست جدید بنیاد فیلم آمریکا که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد فیلم‌های گاو خشمگین، پدرخوانده: قسمت دوم، راننده تاکسی، شکارچی گوزن و رفقای خوب به ترتیب در رتبه‌های ۴#، ۳۲#، ۵۲#، ۵۳# و ۹۲# قرار گرفتند و از این حیث او در کنار جیمز استوارت با بیشترین تعداد فیلم رکورد دار شد. در سال ۲۰۰۶ نیز جمله معروف با من صحبت می‌کنی که دنیرو در فیلم راننده تاکسی آن را بداهه‌سازی کرد به عنوان دهمین نقل قول بیادماندنی تاریخ سینما برگزیده شد.
نکات جالب توجه

مجله پرمیر در سال ۲۰۰۲ دنیرو را هفتاد و هشتمین فرد قدرتمند جهان نامید.
او همواره مریل استریپ را بازیگر زن محبوب خود برای ایفای نقش مقابلش نامیده‌است.
بر اساس اعلام مجله ونتی فر او اولین کسی است که شیوه بازیگری متد اکتینگ را در یک فیلم کارتونی به کار گرفت، این فیلم ماجراهای راکی و بولوینکل نام داشت.
او در سال ۲۰۱۱ رئیس هیئت داوران جشنواره کن بود.
دنیرو برای ایفای نقش بیل قصاب در فیلم دارودسته‌های نیویورکی انتخاب شده بود ولی پس از اطلاع از اینکه باید برای فیلمبرداری ۶ ماه به اروپا برود از کار کنار کشید و نقش به دانیل دی-لوئیس رسید.
در سال ۲۰۱۶ باراک اوباما به رابرت دنیرو نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری اهدا کرد.

فیلم‌شناسی

سالنام فیلمنقشتوضیحات
۱۹۶۵سه اتاق در منهتنمشتری 
۱۹۶۸تبریکاتجان رابین 
۱۹۶۹آواز سامسام 
جشن عروسیسسیل 
۱۹۷۰مادر خونینلوید بریکر 
سلام مامان!جان رابین 
۱۹۷۱جنیفر در ذهن من  
زاده برای پیروزیافسر دنی 
دار و دسته‌ای که نمی‌توانست شلیک کندماریو تذانتینو 
۱۹۷۳طبل را آهسته بزنبروسبرنده – جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک
خیابان‌های پایین شهرجانی بویبرنده – جایزه انجمن ملی منتقدان فیلم
۱۹۷۴پدرخوانده: قسمت دومویتو کورلئونهبرنده – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
نامزد – جوایز فیلم بفتا
۱۹۷۶راننده تاکسیتراویس بیکلنامزد – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برنده – جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک نامزد – جوایز فیلم بفتا نامزد – جایزه گلدن گلوب برنده – جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس برنده – جایزه انجمن ملی منتقدان فیلم
۱۹۰۰  
آخرین سرمایه‌دار بزرگمونرو استار 
۱۹۷۷نیویورک، نیویورکجیمی دویلنامزد – جایزه گلدن گلوب
۱۹۷۸شکارچی گوزنمایکل ورونسکینامزد – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
نامزد – جوایز فیلم بفتا
نامزد – جایزه گلدن گلوب
۱۹۷۹معاوضهسم نیکلتی 
۱۹۸۰گاو خشمگینجیک لاموتابرنده – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برنده – جایزه گلدن گلوب برنده – جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک نامزد – جوایز فیلم بفتا برنده – جایزه بورد ملی نقد برنده – جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس برنده – جایزه انجمن منتقدان فیلم بوستون
۱۹۸۱اعترافات واقعی  
۱۹۸۳سلطان کمدیروپرت پاپکیننامزد – جوایز فیلم بفتا
۱۹۸۴روزی روزگاری در آمریکادیوید نودلس آرونسون 
عاشق شدنفرانک 
۱۹۸۵برزیل  
۱۹۸۶مأموریترودریگو مندوزا 
۱۹۸۷قلب فرشتهلوییس 
تسخیرناپذیرانآل کاپون 
۱۹۸۸فرار نیمه‌شبجک والشنامزد – جایزه گلدن گلوب
۱۹۸۹چاقوی ضامن‌دارجوزف 
ما فرشته نیستیمند 
۱۹۹۰استنلی و ایریساستنلی 
رفقای خوبجیمی کانوینامزد – جوایز فیلم بفتا برنده – جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک مشترک با فیلم بیداری‌ها
بیداری‌هالئونارد لونامزد – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برنده – جایزه بورد ملی نقد برنده – جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک مشترک با فیلم رفقای خوب
۱۹۹۱در مظان جرمدیوید مریل 
بازافروختگی  
تنگه وحشتمکس کدینامزد – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
نامزد – جایزه گلدن گلوب
۱۹۹۲معشوقه  
شب و شهر  
۱۹۹۳داستانی از برانکسلورنزوهمچنین کارگردان
مد داگ و گلوری  
زندگی این پسر  
۱۹۹۴فرانکشتاینجانور 
۱۹۹۵صد و یک شب  
کازینوسام تک روتشتاین 
مخمصهنیل مک کالی 
۱۹۹۶فنگیل رنارد تونی اسکات (tony Scot) 
خفتگانکشیش رابرت کوریلو 
اتاق مارویندکتر والی 
۱۹۹۷سرزمین پلیسمو تیلدن 
جکی براونلوئیس گارا 
سگ را بجنبانکنراد بریان 
۱۹۹۸آرزوهای بزرگزندانی/لوستیگ 
رونینسام 
۱۹۹۹تحلیلش کنیدپل ویتینامزد – جایزه گلدن گلوب
بی‌عیب  
۲۰۰۰ماجراهای راکی و بولوینکل  
مردان افتخار نامزد – جایزه ساتلایت
ملاقات با والدینجک بایرنزنامزد – جایزه گلدن گلوب
۲۰۰۱۱۵ دقیقهادی فلمینگ 
امتیازنیک 
۲۰۰۲وقت نمایشمیچ پرستون 
شهر ساحلیوینسنت لا مارکا 
تحلیل آنپل ویتی 
۲۰۰۴موهبت الهیریچارد ولز 
داستان کوسهدون لینوگوینده
ملاقات با فاکرهاجک بایرنز 
پل سن لوئیس ری  
۲۰۰۵قایم‌موشکدیوید کالاوی 
۲۰۰۶آرتور و نامرئی‌هاپادشاهگوینده
چوپان خوبژنرال بیل سولیوانهمچنین کارگردان
۲۰۰۷گرد ستارهکاپیتان شکسپیر 
۲۰۰۸الان چه اتفاقی افتادبن 
قتل عادلانهتورک 
۲۰۰۹حال همه خوب استFrank 
۲۰۱۰ماشتهSenator McLaughlin 
استونJack Mabry 
فاکرهای کوچکJack Tiberius Byrnes 
۲۰۱۱راهنمای عشق ۳Adrian 
نخبگان قاتلHunter 
نامحدودCarl Van Loon 
شب سال نوStan Harris 
۲۰۱۲فلین بودنJonathan Flynn 
چراغ‌های قرمزSimon Silver 
کارمزدهاSarcone 
دفترچه امیدبخشپت سینیورنامزد – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزد – جایزه انجمن بازیگران سینما نامزد – جایزه ساتلایت
۲۰۱۳عروسی بزرگدان گریفین 
فصل کشتنبنجامین فورد 
آخرین وگاسپادی 
حقه‌بازی آمریکاییویکتور تلیگیو 
مبارزه کینهBilly “The Kid” McDonnen 
۲۰۱۴مردی با کیفDragnaAlso known as Motel
۲۰۱۵کارآموزBen Whittaker 
سرقتFrank “The Pope” Silva 
جویRudy Mangano 
۲۰۱۶دست‌های سنگیRay Arcel 
بابابزرگ کثیفDick Kelly 
کمدینJackie 
۲۰۱۸جنگ با پدربزرگEd 
۲۰۱۹جوکرمورای فرانکلینپرفروشترین فیلم کارنامه رابرت دنیرو
مرد ایرلندی چهارمین ایفای نقش او در برابر آل پاچینو

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

فیلدهای مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند